Tutum ve Davranış Biçimleri

MERHABA,

Anne – Baba –Çocuk ilişkisi temelde anne ve babanın tutumuna bağlıdır..Her anne –baba çocuğunu kendi doğruları çerçevesinde büyütmek ister ancak zaman zaman aile ortamında çocuklarla yaşanan sorunları gidermek güçleşebilir.Doğumundan önce nasıl bir çocuk istediğinizle ilgili beklentileriniz,,toplumun kültürel değerleri,aile büyükleriyle çatışmalar….gibi faktörlerin etkileri haricinde aşağıda belirtilen anne – babaların çocukların psiko-sosyal gelişimini etkileyen en yaygın tutum ve davranış biçimlerinden hangilerini yakın buluyorsunuz.. ?

Aşırı Koruma : Ebeveynlerin çocuklara gerektiğinden fazla kontrol ve özen göstermesi anlamına gelir.Bunun sonucunda çocuk diğer kişilere bağımlı, kendine güveni olmayan, duygusal kırıklıkları olan bir kişi olabilir. Bu bağımlılık, çocuğun yaşamı boyunca sürebilir ve yetişkinliğinde aynı koruma duygusunu eşinden bekleyebilir.

Hoşgörü Sahibi Olma : Ebeveynlerin, çocuklarına bazı kısıtlamalar dışında arzu ve isteklerini diledikleri gibi gerçekleştirmelerine izin vermeleri anlamına gelir. Böyle durumlarda çocuk, evine yönelik bir birey olur.

Eğer anne ve babasının hoşgörüsü normal bir düzeyde ise kendisine güvenen, yaratıcı ve toplumsal bir birey olmasına yardımcı olur.

Aşırı Hoşgörü ve Düşkünlük : Çocuğu her şeyden önce bencil yapar. O, daima diğerlerinin ilgisini çekmek ve kendisine hizmet edilmesini ister. Böyle çocuklar ev içinde ve dışında çok zayıf bir sosyal uyum gösterirler.

Reddetme : Reddetme, bir anlamda, çocuğun bedensel ve ruhsal gereksinimlerini karşılamayı aksatarak, ona olumsuz tepkiler içerikli duygular beslemek şeklinde olabilir. Bu ortamdaki çocuk yardım duygusundan uzak, sinirli, duygusal kırıklıkları olan, diğerlerini, özellikle kendinden küçük ve zayıflara karşı kırıcı duygulara sahip bir birey olabilir.

Kabul Etme : Anne babanın kabulü, çocuğu sevgi ve sevecenlikle ele alması biçiminde davranışa yansır. Kabul eden anne baba, çocuğun ilgilerini göz önünde tutarak onun yeteneklerini geliştirecek ortam hazırlar. Kabul edilen çocuk genellikle sosyalleşmiş, iş birliğine hazır, arkadaş canlısı, duygusal açıdan dengeli ve mutlu bir bireydir.

Baskı Altında Bulundurma : Anne babadan birisi ya da her ikisinin baskısı altında kalan çocuk, nazik, dürüst ve dikkatli davranmasına karşılık çekingen, başkalarının etkisinde kolay kalabilen, aşırı hassas bir kişilik yapısına sahip olabilir. Suçlayan, cezalandıran ve sürekli karışan anne babaların çocuklarının kolayca ağlayan çocuklar olduğu görülür. Baskı altında büyüyen çocuklarda genellikle isyankar tavır alışlarla birlikte aşağılık duygusu gelişebilir.

Çocuk Ayırma : Bütün çocuklarını eşit düzeyde sevdiklerini söylemelerine karşın kimi anne babanın, bazı çocuklarını daha çok sevdikleri gözlenmektedir. Böyle durumlarda anne babalar, sevdikleri çocukları diğerlerinden ayırarak onları kayırırlar. Aşırı sevgi gören bu çocuklar, daha çok anne ve babaları ile oyun oynamayı tercih ederken yaşıtları ile ilişkilerinde saldırgan ve baskıcı bir tavır içindedirler.

Çocuklara Boyun Eğme :Çocuklarına boyun eğen anne ve babalar, evde onların egemenliğini kabullenen kişilerdir. Bu tür ailelerde çocuklar, anne ve babalarına hükmeder ve onlara çok az saygı gösterirler. Bu çocuklar yalnız anne ve babaları ile yetinmeyip,zamanla ev dışındaki kimselere de egemen olmanın yollarını arayan bireyler haline dönüşürler.

Çocuklarımızın bize, bizim de onlara ihtiyacımız vardır.Anne-Baba-Çocuk ilişkisi birbirine bağımlılığı değil bağlılığı ifade eden kişisel özgürlüklere saygılı bir beraberlik olmalıdır.

Çocuklarımıza kazandırmamız gereken iki önemli şey vardır;Biri sağlam kökler,diğeri bir çift kanat
-Hodding Carter-

Add your thoughts

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir